Diliyle düşüncesi koşut gidiyor Mahmut Aksoy’un. Şair doğasından olsa gerek, kimi durumları filanca romancılar gözümüze sokabilecekken o imgeleri kullanıyor, batırmıyor gözümüze. Ki bence ona en yakışanı da bu. Bağırmadan, gözümüze diken olmadan anlatması; yer yer derinden, çağıldayarak akması.
Mahmut Aksoy’un okuru terse yatıran bir tarzı var. Öyle ki başınıza geleni anlayamayarak kendinizi sersemlemiş hâlde bulabilirsiniz.